Η Κάρυ Μπράτσο έχει καιρό να φανεί και είναι ιδιαιτέρως ανησυχητικό. Γιατί ως τώρα, σε αυτήν τα έριχνα για τη φρενοβλάβεια που διέκρινα στα βλέμματα των γυναικών και περίμενα να περάσει. Οπως η μόδα της μπλούζας νυχτερίδα που δεν με κολάκεψε ποτέ. Ομως τελικά η μόδα πέρασε αλλά μας βόλεψε και γίναμε ντεμοντέ. Τόσο που την τελευταία φορά που πήγα για αποτρίχωση αντί να χαζεύω τις τελευταίες τάσεις μόδας στα ρεπορτάζ αγοράς του Elle τσέκαρα τις γκόμενες στη γραμμή του μπικίνι. Πως κάτι άγνωστοι στο δρόμο σε καρφώνουν στα μάτια και κάνεις το σταυρό σου λες και είδες τον εξω από δω; Εγώ στη γραμμή του μπικίνι. Τι έψαχνα να βρω; Αν μας φύτρωσε επιτέλους ο φαλός που εναγωνίως ψάχνουμε στα ράφια των sex shop ( καμία νέα γυναίκα μόνη πια δεν θα μείνει στο ράφι γιατί δεν υπάρχει χώρος με τέτοια συλλογή από δονητές). Τι στα κομμάτια; Οι άνδρες πλέον ντιπ για ντιπ; Καλά ότι δεν την πέφτουν είναι επιβεβαιωμένο 100%. Εξω εννοώ στο δρόμο, στα κλάμπ, στα καφέ και στις πλατείες γιατί μέσα στο "ανάδερ λάιφ" το παίζουν όλοι γιαμιάδες. Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα το οποίο θα πούμε ανάδερ τάιμ. Ελεγα λοιπόν πως η νέα γενιά της ερμαφρόδιτης γκόμενας του νύχι νύχι νιώθω πως δεν απειλεί πλέον τους μόνους άνδρες. Αυτούς τους ξεπάστρεψε. Τους έστειλε στα φουστάνια των μαμάδων τους να βυζαίνουν το δάχτυλο σαν μυξιάρικα, να κάνουν κόντρα αποτρίχωση το στήθος και να φοράνε μάσκες προσώπου, να φέρονται χυδαία και πρόστυχα στις γυναίκες από την ανάγκη της επιβεβαίωσης του ανδρισμού τους, οι γκέι. Τώρα απειλεί και τις γυναίκες όσες δηλαδή αυτό το καλοκαίρι θα πάνε διακοπές με άντρα και όχι δονητή. Αυτές; Με το λιγωμένο χορτασμένο χαμόγελο που μαρτυρά πως κάθε βράδυ περνάνε καλά κι οχι μόνο εξαιτίας του συχνου σεξ; Αυτές. Ναι τις απειλεί γιατί τις βάζει στο τριπάκι να τρώγονται με τα ρούχα τους και να απαιτούν από το γκόμενο -φτου φτου μη σε βασκάνω αγόρι μου-να είναι ο Χαβιέ Μπαρτέθ 24 ώρες το 24ωρο. Ετσι υποχθόνια η ερμαφρόδιτη γκόμενα του νύχι νύχι αρχίζει να δηλητηριάζει εκείνες που έχουν δίπλα τους ένα αρσενικό που δεν του έχει κουλαθεί ακόμα και ανοίγει και μια πόρτα συνοδηγού, μεταξύ των άλλων. Με ποιούς τρόπους; Με τα βιβλία που διαφημίζει ο Αλτερ και γράφουν κάτι γκόμενες διαφημίστριες ενώ το ξύνουν στο γραφείο. Με κάτι άρθρα που κατεβάζουν από το κεφάλι τους και λίγο κόπι πέιστ από το ίντερνετ κάτι βλαμμένα που φορέσανε πράντα και πήγανε 10 φορές στο Λονδίνο και νομίζουν ότι κάποιες έγιναν. Με σενάρια που γράφουν αρχισυντάκτριες της λίμας -από το λιμάρω τα νύχια μου βγαίνει αυτό- που φαντασιώνονται να γίνουν κάρυ μπράτσο για να φορέσουν επιτέλους ότι και αυτή. Αλλά κυρίως με όλες εκείνες τις ρηχές συζητήσεις υπνοπαιδεία που διεξάγονται μέσα στις γυναικείες τουαλέτες, στα τραπέζια ρεζερβέ λέιντις νάιτ και στα κομμωτήρια. Ξυπνάτε. Καιρός να γυρίσουμε στις πατροπαράδοτες αξίες. Ο άνδρας πρέπει να βρει τη χαμένη αρετή και τόλμη του και όλες εμείς ερμαφρόδητες και μη να το βουλώσουμε και λίγο. Αντε...
