Ωραία μυρίζουν τα μαλλιά σου. Τι απαλό που είναι το δέρμα σου.
Φόρεσε τη μάσκα για να καταδυθεί ακόμα πιο βαθιά κι από τα ρουθούνια του πέταξαν γλώσσες και αλογάκια της παναγίας. Ωω θα βλαστημίσω τώρα σκέφτηκε αλλά το διαστημόπλοιο ρούφηξε τη μορφή πριν γίνει αλήθεια. Την πήγε μαζί με τις άλλες μορφές εκεί που δεν έφτασες ακόμα κι έτσι δεν έμαθε κανείς τι απέγινε.
Οι σκέψεις εδώ είπε, μυρίζουν φύκια και αφυδατωμένα όστρακα. Καλαμαράκια από την απέναντι ταβέρνα και Τζόνι από αυτό που δεν πρόλαβε να καβατζώσει. Μυρίζουν σπίτι εξοχικό, που είχες μήνες να ανοίξεις. Χάδι μητρικό από αυτά που ζήλευες γιατί ήταν αλλονών. "Το σχολείο τέλειωσε" μυρίζουν οι σκέψεις εδώ, μελαγχολία οι φίλοι που χώρισαν μετά την πενταήμερη. Κι ο μαύρος περιμένει να ακούσει τη λέξη "κόμπος" για να σε κάνει ευτυχισμένο ξανά.
Οι σκέψεις εδώ, συνέχισε, μυρίζουν τιμωρία σαν να σουν ζαβολιά. ευλογία γιατί οι πασχαλιές στο παιδικό σου σπίτι μυρίζουν τόσο όμορφα που νομίζεις πως είναι γκι και πρέπει να μου δώσεις ένα ακόμα φιλί.
Παιδικές ζωγραφιές και φλεγματικές φωτιές στους τοίχους. αδιαφορία και τεμπελιά στον καναπέ. μυρίζουν ενοχή. σαν κάποιος να φταιξε και να πρέπει να πληρώσει. Προσμονή. Σαν κάτι να ρχεται που να μην θέλει να τελειώσει. Μυρίζουν μέθη στα χείλη και στη καρδιά. μυρίζουν σαν βρυκόλακες που τους έσωσαν τα φτερά.
Λαχάνιασα. Ήρθα τρέχοντας. δεν με ακολούθησε κανείς.
Μόνο λίγη μυρωδιά στα ρουθούνια για να δεις πως είναι να ζεις. Χωρίς χέρια, χωρίς πόδια, χωρίς μύτη και αυτιά. Μόνο σκέτο. Σκέτο μόνο. Τικ Τακ. τικ τακ.τικ τακ.
