η ανάγκη είναι το επεισόδιο που αφήνει τον έναν μόνο να πίνει. ο άλλος οπαδός του κλιν λάιφστάιλ εκείνες τις ώρες της μέθης σαπουνίζει πρώτα τα χέρια, μετά τους αγκώνες, αργότερα το νιπτήρα και τέλος τα ντουλάπια. όμως δεν έχει τέλος το καθάρισμα. ούτε το μπουκαλι. μόλις φτάσεις να κοιτάς τον άδειο πάτο του, σου χει έρθει η μυρωδιά από το σαπουνι και θες να βγάλεις τα άντερά σου. ταυτίζεται η καθαριότητα με την αηδία και η ανάγκη με την ελεημοσύνη. αλλά το μπουκάλι δεν έχει πάτο. αυτό που κοιτάς είναι η ατέρμονη πλήξη της λήξης που νομίζεις ότι ήρθε. η θάλασσα βγήκε λάδι και το κρεμμύδι μύρισε όλο το σπίτι. μπήκε στα ρουθούνια η μυρωδιά του αλλά την ατμοσφαιρική  οικογενειακή θαλπωρή την άφησα να βγει την ώρα που άνοιγα το παράθυρο να πάρω αέρα και να μπουν οι μύγες. μύγες. πολλές μύγες. με τριγυρνάνε σαν κατάσκοποι και ζουζουνίζουν στα αφτιά μου τη πείνα τους. τρώνε η μια το πτώμα της άλλης μερικά δευτερόλεπτα αφού τις συνθλίψω. πονώ τον θάνατό τους και την μεγαλειότητά μου.                                                                                    κοιτάω τις μέρες που περνούν σαν δευτερόλεπτα μπροστά από το παγερο βλέμμα του δολοφονου, που λιώνει μύγες. σκοτώνοντας τη πλήξη της αχρηστίας του. κηδεύοντας τους εαυτούς που δεν θα επιτρέψει να είναι ποτέ. 

Διαβάστε περισσότερα »

ΚΟΥΝΑΓΑ ΤΟ ΣΗΜΑΙΑΚΙ ΦΛΙΚ ΦΛΟΚ ΓΚΟΝΚ ΓΚΟΝΓΚΚΚ Η ΨΥΧΗ ΣΕΡΠΕΤΟ ΣΟΥ ΛΕΩ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΤΗ ΒΡΕΙ ΤΑ ΤΗΝ ΜΑΖΕΨΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΜΟΙΡΑΣΕΙ ΣΤΑ ΤΡΙΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΟΛΟΙ. ΘΑ ΦΤΑΣΕΙ; ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΟΝΦΕΤΙ ΝΑ ΠΕΤΑΞΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΠΑΡΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΗΚΩΘΗΚΕΣ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΒΑΡΑΓΑΝ ΟΙ ΓΟΒΕΣ. ΟΥΦ ΕΜΕΝΑ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΥ ΕΧΑΣΑΝ ΤΙΣ ΦΛΕΒΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΓΟΒΕΣ ΠΕΡΠΑΤΗΣΑΝ ΜΟΝΕΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΛΙΜΝΗ ΤΗΣ ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΦΟΥΣΚΑΛΑΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΑΝ ΜΕ ΒΟΥΤΙΑ. ΜΠΛΟΓΚ. ΣΑΝ ΚΟΥΡΑΔΑ ΣΤΗ ΛΕΚΑΝΗ. ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΠΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙΣ ΧΥΝΕΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΙΔΡΩΤΑ ΚΙ ΑΠΟ ΓΕΝΝΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΙΜΑ ΚΙ ΑΠΟ ΒΙΑΣΜΟ 12ΧΡΟΝΟΥ. ΟΝΤΩΣ ΕΤΣΙ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ. ΚΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΟΣΟ ΞΑΛΑΦΡΩΤΙΚΕΣ ΟΙ ΚΟΥΡΑΔΕΣ ΣΤΑ ΜΠΛΟΓΚ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑΜΕ ΝΑ ΜΙΣΟΥΜΕ, ΠΑΛΕΥΟΝΤΑΣ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΑΤΑΝΟΗΤΟΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΟΨΙΑ ΤΗΣ ΑΚΑΤΑΛΑΒΙΣΤΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΜΑΣ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΜΕΙΝΕ ΝΑ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΑΕΙ ΠΑΡΑ Ο ΨΕΥΤΙΚΟΣ ΕΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΚΡΑΤΗΣΑΜΕ ΚΑΒΑΤΖΑ ΓΙΑ ΑΛΗΘΙΝΟ ΓΙΑΤΙ ΜΑ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΗ ΠΑΝΑΓΙΑ ΑΠΕΛΠΙΣΤΗΚΑΜΕ ΝΑ ΨΑΞΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ.

ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΣΑΝ ΜΕΛΙΤΖΑΝΕΣ ΑΛΛΑ Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΔΕΝ ΒΓΑΖΕΙ ΠΑΥΣΙΠΟΝΑ ΓΙΑ ΑΝΑΠΗΡΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΛΕΕΙ ΔΕΝ ΝΙΩΘΟΥΝ ΠΟΝΟ ΣΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΟΥ ΠΟΝΑΝΕ. ΛΕΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ΠΩΣ Ο ΘΕΟΣ ΠΕΘΑΝΕ ΠΡΙΝ ΚΑΝ ΓΕΝΝΗΘΕΙ ΣΤΗ ΣΚΕΨΗ ΕΝΟΣ ΕΤΟΙΜΟΘΑΝΑΤΟΥ ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΑ ΚΒΑΝΤΑ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΓΙΑΤΡΕΨΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΧΑΡΙΣ ΣΤΗΝ ΥΨΗΛΗ ΑΙΣΘΗΣΗ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΤΑ ΔΙΑΚΑΤΕΧΕΙ. ΑΛΛΑ ΩΣ ΤΟΤΕ ΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ.

ΓΕΜΙΖΩ ΤΗ ΒΑΛΙΤΖΑ ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΩ ΑΛΛΑ Η ΣΤΕΓΝΗ ΜΟΥ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΔΕΝ ΜΕ ΑΦΗΝΕΙ ΝΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΣΤΩ. ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΒΑΛΩ ΜΕΣΑ ΟΛΕΣ ΕΚΕΙΝΕΣ ΤΙΣ ΧΑΖΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΚΑΝΕΙΣ ΣΟΦΡΩΝ ΕΝΗΛΙΚΑΣ ΔΕΝ ΤΟΛΜΗΣΕ ΝΑ ΡΩΤΗΣΕΙ ΕΝΑ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΟ ΜΩΡΟ. ΠΩΣ ΑΝΑΠΝΕΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟ; ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΦΟΒΑΣΑΙ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ; ΠΟΙΟΣ ΣΕ ΕΜΑΘΕ ΚΟΛΥΜΠΙ;

Η ΚΟΥΒΕΡΤΟΥΛΑ ΜΟΥ ΜΥΡΙΖΕΙ ΑΚΟΜΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΑΣ ΣΑΛΙΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΑΚΟΜΑ ΟΙ ΑΝΑΣΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΠΑΛΩΜΕΝΑ ΠΟΔΙΑ ΜΑΣ ΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΚΟΙΤΑΝΕ. ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΠΕΣΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΣΗΚΩΘΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΥΧΗΘΗΚΕΣ ΟΙ ΚΑΤΑΡΕΣ ΠΟΥ ΣΟΥ ΦΕΡΑΝ ΟΙ ΠΟΝΟΙ ΝΑ ΜΗΝ ΒΓΟΥΝ ΑΛΗΘΙΝΕΣ; ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΣΧΗΜΟ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙΣ. ΑΣΧΗΜΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΝΕΙΣ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΣΟΥ ΜΟΙΑΖΕΙ ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΤΟ ΒΡΕΙΣ.  

Διαβάστε περισσότερα »

Oι κατατονικές εικόνες παίζουν το ρόλο του αντίβαρου σε αυτά που δεν πρόλαβε να αποθανατήσει η φωτογραφική μας. Το ίδιο κάνουν και οι μουσικές και γι' αυτό προσπαθούν και οι λέξεις. Υπάρχουν χιλιάδες τρόποι τέλοσπάντων να περιγράψεις μια χιτσκοκική βραδιά μέσα και έξω από την έπαυλή σου, όμως όταν έρχονται οι ελέφαντες με τα ροζ μπαλόνια από το παράθυρο με το στόμα γεμάτο κονφετί τι ακριβώς να πρωτοπεις πως και σε ποιον; η χαρά δεν περιγράφεται το λέει και ο θυμόσοφος λαός μας που όσο κι αν του χαμογελώ δεν λέει να ξεκολήσει από το παπρίζ της ματαιοδοξίας του. Οι μικρόκοσμοί μας διαφέρουν τόσο που θα συνεχίσω στο μοτιβο της νύφης μπάρτον. Για να μην νομίσει πως του έκλεψα το ποσοστό ευτυχίας που του αναλογούσε. κολλημένη πάνω σου με τα μαλλιά κουβάρι και την κοιλιά να δείχνει τον δρόμο μπροστά θα σου πω όσο λιγοτερα λυπητερά μπορώ πως ζω τις ομορφότερες στιγμές της ζωής μου κοιτώντας το δρόμο και μυριζοντας τη θάλασσα πιο πλούσια κι από πετρελαιοπηγή και πιο χαζή κι από 18χρονη. τις δύσκολες μέρες που δεν έμοιαζαν ποτέ με τη σκέτη περίοδο σε διαφημιστικό τσιτάτο, τις στέλνω για εκτίμηση σε αυτούς που βιάστηκαν να χειροκροτήσουν ψεύτικα την μαγκιά μας. όσο εσύ θα περπατάς ο κόσμος θα ομορφαίνει. κι όταν θα με πάρεις αγκαλιά και θα με πετάξεις ψηλά για πρώτη φορά -σε κάνα χρόνο δηλαδή που θα φύγουν τα κιλά-δεν θα έχει πια κανένα νόημα κανένα λάθος. και η πυρηνική καταστροφή κάθε κομμάτι έρωτα στα πόδια μας μπροστά θα μοιάζει σπίρτου φλόγα. 

Διαβάστε περισσότερα »

"Πρέπει να έχει κανείς χάος μέσα του για να μπορέσει να γεννήσει ένα αστέρι που χορεύει".

Ναι έχεις δίκιο. Εσύ ήσουν πάντα ο λόγος που όλες οι εικόνες μου απεικονίζουν μια γυναίκα που περιμένει. Έχεις μετεμψυχωθεί μέσα σε τόση αναμονή. Να μην ξέρεις οτι είναι ένα ναυγάγιο ο ερχομός που περιμένεις. Ή να το ξέρεις. Ή να μην θες να περιμένεις αλλά να μην μπορείς. 

Ήθελα να πάρω τη καλή μου πόζα γιατί ήξερα πως θα με κοιτάς. Κι ακόμα και στο μπάνιο που θα πήγαινα τη φόραγα για να καταλάβεις εσύ και να νομίζω πως κατάλαβα εγώ. Αλλά ποτέ οι λέξεις δεν φτάνουν. Κι όταν έρχεται η φορά που έχουν μαζευτεί στο στόμα σου για να πουν, έρχεται η εικόνα να σε ταπεινώσει. Για τις χαμένες αποστηθίσεις λεξικών. 

Ναι έχεις δίκιο. Δεν προσπαθώ να με καταλάβεις. Η αποκωδικοποίηση είναι χάδι στοργικό, ένδειξη πως ήρθες και δεν χρειάζεται να φτιάξω άλλο κολάζ. Γι αυτό τόση απουσία. Η ευτυχία εις βάρος της έμπνευσης. Γιατί και η έμπνευση κι αυτή την προσοχή σου επιζητά. Σαν αυτό που νομίζω πως λες, αν νιώθεις ήδη σπουδαίος μόνο να υπονομεύεις την σπουδαιότητά σου μπορείς. 

Έχεις τόσο δίκιο. Τρέχουν ποτάμι τα σάλια για μια λέξη τη φορά. Κι είσαι τόσο σπουδαίος που καταντάει εκνευριστικό να προσπαθώ να φανεί στα αυτιά σου ένα ακόμα εγώ κάπως σπουδαίο. 

Λέω να αρχίσω να κολλάω μεταξύ τους ψάρια. Δεν ήμουν ποτέ η γυναίκα που περίμενε το ναυάγιο. Μέσα στο βυθό βλέπω τα ανάποδα ορθά και τα ναυάγια έχουν το ήχο που κάνει η πόρτα όταν έρχονται φίλοι για επίσκεψη. 

Όπως εκείνη τη μέρα. Που ήσουν ορατός αλλά δεν σε είδα. Όπως εκείνη τη φορά. Που έγινες αόρατος και μόνο έτσι μπόρεσα να δω. 

Εσύ είσαι ο μόνος αληθινός και μέσα και έξω από το όνειρο. Κι ας μην ξυπνάει κανείς.

Όσο επίπονα κι αν με τσιμπάς. 

Διαβάστε περισσότερα »

 

καλά ό,τι να ναι. κοιτάω τις αναρτήσεις και βλέπω μόνο 2 για το 13 που τέτοιο που τανε καλά να πάθει, και καμία για το 14 που μπήκε σβέλτα αλλά έλα ρε συ δώσε καμιά πληροφορία στο λαό σου που είναι έτοιμο να πιει χλωροφόρμιο για να αντέξει τη πλήξη του θανάτου. Ολα καλά; ΕΛπίζω να αξιζε την αναμονή, τα μάτια να γεμίσουν αστεράκια, το είναι σου να φλογίσει εμπνευστικά και να γίνεις κυρίαρχος του κόσμου επαναστάτης που θα σώσει τον πλανήτη. Να πάψω και γω να σκιάζομαι πως έμεινε μόνο ένας κι αυτός ακριβοθόρυτο κομμάτι με πολλαπλές υποχρεώσεις που δεν θα προλαβαίνει ούτε προ να παίξει πόσο μάλλον να σας συγχρονίσει. Για χάρη λοιπον ενός μόνο εγωισμού που βάζει σε καλούπι έναν εναν τους επαναστάτες αυτού του κόσμου, γέμισα το καλάθι του ιμπέι τέσσερα νέα μαλλιά πλεξίματος, ένα νυφικό βέλο, πέντε μαγιώ έξτρα χοτ, και μια πιπίλα θερμόμετρο. Γιατί αναρωτήθηκα τι είναι αυτό που θελει ο κόσμος βανεσσάκι για να γίνει ομορφότερος; και το βανεσσάκι απύντησε ροζ πληροφορίες να ξεχάσει τις σκοτούρες να γευτεί από τα παραμύθια των ερωτευμένων να ζηλέψει και να εμπνευστεί πως τίποτα δεν τελειώνει πριν αδειάσει το πειπαλ του γείτονά του. Δεν ξερω αν με εννοείς ή αν σου προκαλώ δυσνόηση στην κατανόηση, σημείωσε  Δευτέρα -Τετάρτη -Παρασκευή μετά το γυμναστήριο το ραντεβού μας. Θα σου πω και για το κολάζ που τελευταία το ντύνω με αδιάλλητο το ακρυλικό κυρίως σε μπλε ασημί τόνους επειδή με έχει φτιάξει πολύ η θάλασσα εδώ που ζω και για τις μαλακίες που ονειρεύομαι όταν ξυπνάω κι ας ελπίσουμε να φανώ αντάξια των προσδοκιών, που μεταξύ μας είναι η μεγαλύτερη παγίδα στην οποία μπήκαμε ποτέ. Τα λέμε.

Διαβάστε περισσότερα »