Oι κατατονικές εικόνες παίζουν το ρόλο του αντίβαρου σε αυτά που δεν πρόλαβε να αποθανατήσει η φωτογραφική μας. Το ίδιο κάνουν και οι μουσικές και γι' αυτό προσπαθούν και οι λέξεις. Υπάρχουν χιλιάδες τρόποι τέλοσπάντων να περιγράψεις μια χιτσκοκική βραδιά μέσα και έξω από την έπαυλή σου, όμως όταν έρχονται οι ελέφαντες με τα ροζ μπαλόνια από το παράθυρο με το στόμα γεμάτο κονφετί τι ακριβώς να πρωτοπεις πως και σε ποιον; η χαρά δεν περιγράφεται το λέει και ο θυμόσοφος λαός μας που όσο κι αν του χαμογελώ δεν λέει να ξεκολήσει από το παπρίζ της ματαιοδοξίας του. Οι μικρόκοσμοί μας διαφέρουν τόσο που θα συνεχίσω στο μοτιβο της νύφης μπάρτον. Για να μην νομίσει πως του έκλεψα το ποσοστό ευτυχίας που του αναλογούσε. κολλημένη πάνω σου με τα μαλλιά κουβάρι και την κοιλιά να δείχνει τον δρόμο μπροστά θα σου πω όσο λιγοτερα λυπητερά μπορώ πως ζω τις ομορφότερες στιγμές της ζωής μου κοιτώντας το δρόμο και μυριζοντας τη θάλασσα πιο πλούσια κι από πετρελαιοπηγή και πιο χαζή κι από 18χρονη. τις δύσκολες μέρες που δεν έμοιαζαν ποτέ με τη σκέτη περίοδο σε διαφημιστικό τσιτάτο, τις στέλνω για εκτίμηση σε αυτούς που βιάστηκαν να χειροκροτήσουν ψεύτικα την μαγκιά μας. όσο εσύ θα περπατάς ο κόσμος θα ομορφαίνει. κι όταν θα με πάρεις αγκαλιά και θα με πετάξεις ψηλά για πρώτη φορά -σε κάνα χρόνο δηλαδή που θα φύγουν τα κιλά-δεν θα έχει πια κανένα νόημα κανένα λάθος. και η πυρηνική καταστροφή κάθε κομμάτι έρωτα στα πόδια μας μπροστά θα μοιάζει σπίρτου φλόγα.
