ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΑΥΤΟ

ΟΛΟΙ ΝΙΚΗΤΕΣ

ΟΛΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ

ΟΛΟΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ ΚΡΙΤΕΣ

ΑΥΘΕΝΤΙΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΙΑΣ

ΟΡΚΙΖΟΝΤΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΜΕΣΑ ΣΕ ΚΛΟΥΒΙΑ ΤΟ ΕΝΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΜΕ ΠΑΡΑΛΥΤΕΣ ΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ

ΜΕ ΤΟ ΕΙΔΩΛΟ ΤΟΥΣ ΝΑ ΟΥΡΛΙΑΖΕΙ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΗΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙΣ ΦΤΥΝΕΙ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΜΕ ΟΡΓΗ

ΑΛΛΗΛΟΣΠΑΡΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΚΑΤΟΧΗ

ΣΤΟ ΠΟΡΤΟΦΟΛΙ ΣΑΝ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΚΑΡΤΑ

ΝΑ ΜΠΕΙΣ ΚΙ ΕΣΥ

ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ

ΟΛΟΙ ΟΛΑ

ΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ

ΣΥΝΟΥΣΙΑ

Η ΟΥΣΙΑ

ΧΙΛΛΙΑ ΜΙΚΡΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ

ΧΙΛΛΙΑ ΜΕΓΑΛΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ Η ΨΥΧΗ

ΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ

ΜΙΑ ΕΥΧΗ ΣΤΑ ΔΥΟ ΜΟΙΡΑΣΜΕΝΗ

ΚΙ Ο ΠΟΝΟΣ

ΟΛΟΣ

ΔΙΚΟΣ ΣΟΥ

Διαβάστε περισσότερα »

σαν τις πόλεις που ξεπροβάλλουν μετά από βροχή στον ορίζοντα εκεί όπου κανονικά υπάρχει μόνο ορίζοντας. Δεν πιστεύω στα μάτια μου. Δεν πιστεύω ούτε στα αφτιά μου. Παραμύθι, παραμύθια, βάλτε με για ύπνο πριν έρθει ο πρίγκιψ. Σαν τα μεγέθη που αλλοιώνει η παρατήρηση και κάνει το εγώ τόσο θλιβερό. Δεν βλέπω κάτω από τη μύτη μου. Δεν βλέπω πέρα από τη κοιλιά μου. Νέος κόσμος ψευδαισθήσεων σε κάθε τζούρα καπνού. Σαν λέιερς που μπήκαν το ένα πανω στο άλλο σχηματίζοντας αυτά που ο καθένας μας θα ήθελε να δει. Τι είδα εγώ τι πρόλαβες να δεις και συ, η εικόνα στην υπηρεσία του ανθρώπου μέχρι τα όρια που ο καθένας μας ξέρει και μπορεί. Ασχετως αν στο μεταξύ κόλλησε κιόλας.

Διαβάστε περισσότερα »