Είναι το μοναδικό έργο που είχε ξεμείνει στο ψυγείο. Αυτό με τη λιγότερη πέραση. Για ώρα ανάγκης. Και τώρα είναι μια τέτοια ώρα. Περασμένης ανάγκης. Τόσο περασμένης που τίποτα δεν έχει πολύ σημασία. Ούτε τα ψιλά που μετράω στη τσέπη, ούτε οι γνωστοί που μετρώ στο κινητό, ούτε όλοι εσείς οι bloggers επισκέπτες μου που μετράει το hits για μένα. Τώρα το ψυγείο είναι άδειο. Ούτε νερό βρύσης δεν έχει. Το τενεκεδάκι με το εβαπορέ και τα χαλασμένα μήλα, αχλάδια, κορόμηλα -ούτε και γω δεν ξέρω πια με τι μοιάζουν- τμήμα του ντεκόρ. Aπό τον καιρό του Κολοκοτρώνη. Πεινάω και δεν βρίσκω τίποτα της προκοπής. Διψάω αλλά νερό βρύσης δεν πίνω. Και το καλοκαίρι έρχεται, με κουφόβραση και κουνούπια. Αύριο θα βάλω την αποκριάτικη στολή της Παρασκευής. Θα ντυθώ πινγκουίνος. Και μετά θα το ξεχάσω. Πάνω στο ποδήλατο ίσως. Κάτω από τον ήλιο με το μαγιώ ή ακουμπώντας σε ένα ωραίο τραπέζι με θαλασσινά και δροσερό νεράκι ηλιοκαμένη. Μέχρι τη Δευτέρα. Που θα ανοίξω ξανά μηχανικά το ψυγείο και θα έρθουν όλα τα πρέπει. Πρέπει να πάω σούπερ μάρκετ. Και να αγοράσω χαρτόνια, περιοδικά και κόλλες. Πολλές κόλλες. Και που θα πάει, θα γεμίσει.

Διαβάστε περισσότερα »

Κάντε δρόμο να διαβώ...Αλλά ο δρόμος έχει πολλά χιλιόμετρα και μερικές φορές αισθάνομαι πως τα πόδια μου δεν με βοηθούν. Ούτε οι αστικές συγκοινωνίες φυσικά που τώρα το καλοκαίρι θυμίζουν καζάνι με αναθυμιάσεις ξυνισμένης φέτας. Θα τον βρω όμως σίγουρα τον τρόπο και θα την κάνω. Τη βουτιά. Η βουτιά στο πάρτι που γίνεται εκεί έξω, απαιτεί να πάρεις αρκετή φόρα και να ορμήξεις με το κεφάλι. Όχι αυτές τις μαλακίες που κάνουν οι γκομενίτσες με τα ασορτί τσάντα- σαγιονάρες -πετσέτα, βουτάω με τα πόδια και κλειστή τη μύτη λες και μεγάλωσαν όλες τους στις Γαλλικές Άλπεις. Καμία δεύτερη σκέψη αν η θάλασσα είναι κρύα ή κρύβει μυτερά βράχια με αχινούς. Θεαματική από ψηλά, να την ευχαριστηθείς και συ και το κοινό σου. Αν τελικά υπάρχουν αυτοί που συμμερίζονται την έννοια της καλής βουτιάς. Νομίζω πως αυτό το έργο, είναι μια καλή αρχή για να βρω ως καλλιτέχνης το trademark μου και να βγω στην αγορά της εμπορευματοποιημένης τέχνης ολοκληρωμένη. Καλωδιομένη, λαχταρώντας επιτέλους μια βουτιά έστω και σε πισίνα, κόλλησα στην αίσθηση ότι οι βουτίες αυτές, δεν είναι καλοκαιρινό προνόμιο, αλλά μια ανάγκη που έχει κάποιος όλο το χρόνο. Μέχρι να στρογγυλοποιήσω τα τετράγωνα μαλλιά της γοργόνας μου -δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο δύσκολο είναι να βρεις μαύρα -σγουρά προσθέτω- μαλλιά στα ιλουστρασιόν γυναικεία περιοδικά- το έργο μου βγάζει το νόημά του έστω και χωρίς να έχει περάσει από κομμωτήριο. Η εικόνα που έχει δύο όψεις, η λέξη που έχει διφορούμενη έννοια, η επανάληψη της επανάληψης ω επανάληψη του έργου στο οποίο πρωταγωνιστεί ο καθένας από εμάς. Το καλοκαίρι δεν ενδείκνυται για φιλοσοφίες. Ενδείκνυται όμως για βουτιές. Θεαματικές βουτιές. Αρκεί να φτάσεις ως εκεί. Εγώ πάντως δεν κρατιέμαι άλλο. Θα πάω να χτυπήσω ένα δίπλωμα και να πάει να κουρεύεται ο παπαρόνγκας που μου στέλνει τα email για τη τιμή της βενζίνης. Shell περίμενε έρχομαι!!!

(H επανάληψη εννοείται πως δεν είναι προϊόν photoshop)

Διαβάστε περισσότερα »

Σήμερα αγόρασα Dettol σε απολυμαντικό σπρευ. Εξουδετερώνει λέει το 99,9% των μικροβίων σε 30 δευτερόλεπτα. Δεν το έχω ακουμπήσει ακόμα. Κάθομαι και το κοιτάω. Τέτοια ώρα οι περισσότεροι γυρνούν με τιγκαρισμένες κοιλιές από τα καλαμαράκια και ροδοψημένες τις πλάτες από τον ήλιο και γω αγκαλιά με το Dettol εκπαιδεύομαι λες και θα διαγωνιστώ σε μάθημα βιολογίας. Σαλμονέλα. Κολοβακτηρίδια. Ελικοβακτηρίδια. Μύκητες. Σταφυλόκοκκος και λιστέρια. Ρινοιός. Έρπητοϊός τύπου 1 και 2. Ιός της πολιομυελίτιδας. Ηπατοϊός Α. Σαν να λέμε "που να τρέχεις καλοκαιριάτικα στην Ουγκάντα καλά θα περάσεις κι εδώ. Την επόμενη φορά που θα μπεις όμως για καλό και για κακό χτύπα κανένα εμβόλιο". Αγχώθηκα τώρα. Θα τα ψεκάσω όλα. Και μετά θα αυτοψεκαστώ. Έχω εξάλλου τις ευλογίες της εταιρίας προληπτικής ιατρικής και πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Σαν να λέμε οι γιατροί χωρίς σύνορα...του διπλανού διαμερίσματος μου δίνουν το οκ. Έχω πήξει στη μαλακία σήμερα...

Διαβάστε περισσότερα »

Πρέπει να πάρω επιτέλους ένα σκάνερ της προκοπής. Και να σταματήσω τα θρίλερ. Όταν πέφτω για ύπνο έρχονται όλα στα όνειρά μου. Νυστάζω. Είμαι ψόφια. Νιώθω λες και με έχει πατήσει τρένο. Λέω να συρθώ μέχρι το κρεβάτι για μια μεσημεριανή προβολή... Πάω.

Διαβάστε περισσότερα »