Επεσα πάνω της με φόρα. Κι έμεινα λαβωμένος σε εκείνη τη θέση. Πόσοι αιώνες πέρασαν; Με ένοιαζε; Το θέμα ήταν πως δεν μπορούσα να κουνηθώ. Ηθελα; Δεν προσπάθησα. Ενιωθα σαν άρρωστος. Δεν σκέφτηκα να κάνω και πολλά. Τη σκεφτόμουν συνέχεια. Την ποθούσα κάθε λεπτό. Ενιωθα υπέροχα. Αλλά και σκατά μαζί. Στην αρχή ήταν σαν την ηλεκτροπληξία. Επεσα κάτω. Την κοίταζα από χάμω καυλωμένος με ένα ηλίθιο χαμόγελο. Ηθελα να τη γλύψω να μαλακώσει στο στόμα μου. Μετά να την δαγκώσω. Κι έπειτα να την καταπιώ. Δεν πέρασε μέρα που να μην σκεφτώ πως μόνο έτσι θα την είχα δική μου για πάντα. Ενιωθα βλάκας. Τι σόι άντρας θα γινόμουν για χάρη της; Σήμερα δεν σκεφτόμουν τίποτε άλλο παρά το πότε θα χωθώ στη καυτή μελαγχολία του μουνιού της. Οχι να τη γαμήσω. Κι αύριο; Αυριο θα ξύπναγε με το πρωινό να την περιμένει στο κρεβάτι. Και τι άλλο θα ακολουθούσε; Θα μου ζήταγε μέχρι που δεν θα είχα τι άλλο να της δώσω. Στους κολλητούς μου δεν είπα τίποτα. Το παιξα άνετος. Τόσο άνετος που μια μέρα μπροστά τους της έκανα σκηνή. Χοντρή σκηνή. Ειχα χάσει τα μυαλά μου. Εκείνη μου τα είχε πάρει. Μάρεσε. Το ξανάκανα. Δεν θα πίστευε ποτέ κανείς πως ήμουν δούλος της τελικά. Μπήκα στο μπάνιο κι έριξα νερό στο πρόσωπό μου. Κοιτάχτηκα στον καθρέφτη. Πρεπει να φερθώ σαν άντρας είπα. Επέστρεψα σοβαρός και τράβηξα τις κουρτίνες να μην μας βλέπει κανείς -να μην την κλέψει κανείς-και τις είπα πως θέλω να τη γαμήσω. Εκείνη δεν μίλησε. Κατέβασε μονορούφι τη βότκα κι άρχισε να κλαίει. Δεν θέλω να γαμηθούμε, μου είπε. Θελω να φύγω. Πνίγομαι εδώ μέσα. Σκέφτηκα να την πνίξω με τα ίδια μου τα χέρια για να καταλάβει τη διαφορά. Δεν μίλησα. Κλείδωσα τη πόρτα και της έδειξα το σπίτι μας. Αυτή είναι η φυλακή σου, της είπα. Με έφτυσε στο πρόσωπο και κλείστηκε στην κρεβατοκάμαρα. Μια κλειδωμένη κρεβατοκάμαρα και κλάματα. Ευκολα τα είχε τα κλάματα. Εκείνη την εβδομάδα στην επέτειό μας έσπασε και ο καθρέφτης. Εφτά χρόνια γρουσουζιά. Μου είχε πει και γω γέλασα. Εφτά χρόνια πρωταγωνιστής σε λάθος ταινία ο μαλάκας. Στην πιο σιχαμερή έκδοση του εαυτού μου που ότι και να έκανε δίπλα της παρέμενε κομπάρσος.
