Η τεχνολογία είναι σπουδαία εφεύρεση. Και η αγάπη επίσης. Κι επειδή σήμερα τα βίωσα και τα δύο, δεν έχω να ευχηθώ στον εαυτό μου τίποτε παραπάνω. Λίγες μέρες μετά τα 32 νταν- όχι δεν είμαι αστέρι στο καράτε- και κάνοντας την αυτοκριτική μου μάλλον είμαι σε καλό δρόμο. Υπέροχοι άνθρωποι μπήκαν στη ζωή μου, ένα αστραφτερό ολοκαίνουργιο λαπτοπ στην αγκαλιά μου κι έμπνευση για χιλιάδες έργα που έχουν να αφηγηθούν τρελές ιστορίες. Σε αυτή, η θεωρία της κοσμογονίας, η αγιογραφία ή η σχιζοειδής υπόφυση της καλλιτέχνιδος τρία πλάσματα σε ένα τρίγωνο μου είπαν πως η ζωή μπορεί να είναι μια ζούγκλα- και δυστυχώς όχι μόνο από χαριτωμένες ζέβρες, χοντρούς ιπποπόταμους και εξωτικά πτηνά- αλλά η επιλογή για το ποια στάση θα κρατήσεις μέσα σε αυτή δική σου. Οπότε μην παραπονιέσαι. Κοίτα μόνο ψηλά κι απόλαυσε αυτό που βλέπεις. Αν είναι σκοτεινό, μάλλον θα φταίει που φοράς ακόμα τα γυαλιά ηλίου σου...
