βενζίνη -placebo

Το 2009 ξεκίνησε με χωμάτινες ανηφόρες. Τα πόδια μου στα πρώτα 15 λεπτά πέτρωσαν τόσο που το ποδήλατό μου θα έπρεπε να εφεύρει καμία εκατοστή ταχύτητες ελαφρότερες από την ελαφρότερη για να μην μοιάζω με λαχανιασμένο σκύλο. Ξεκίνησε σαν παραμύθι. Στο δάσος. Η κοκκινοσκουφίτσα με τα μαύρα και τις συνέπειες του καπνίσματος στο πετάλι. Και ο κακός λύκος καλός και ομορφος εκεί να μου δίνει κουράγιο. Ο βασιλιάς νεκρός. Και η αστυνομία μπάστακας να απαγορεύει τη φωτογράφιση. Πάντως δεν ξύπνησε κανένα βασιλικό πνεύμα όσο ήμουν εκεί. Γέννησε όμως σκέψεις και αισθήματα που θα βάλω μέσα στον κουμπαρά μαζί με το φλουρί της βασιλόπιτας. Απλά υπέροχα. Στην ομορφότερη κατηφόρα της ζωής μου, σε μια καταδίωξη για να πιάσω τα άπιαστα. Με το υγρό στο παγούρι μου να ταλανίζεται τόσο που η χαζή σκέφτηκα πως αντί για νερό, είχε μέσα βενζίνη. Αρκετή για να με φτάσει κοντά σε όλα εκείνα που ονειρεύομαι για φέτος. Ευχομαι σε όλους σας μια χρονιά γεμάτη εποικοδομητικές βόλτες. Με ή χωρίς ποδήλατο. Με... έμφαση στο Με. :-P