Ο στιχουργός το είπε απατηλό για να του βγει η ρίμα μιας και πιο πάνω μας λέει ότι ήταν και τρελό. Εμπορική ρίμα και κάποιοι ακόμα τραγουδούν. Είναι οι ίδιοι που δεν προσπαθούν πια. Είναι οι ίδιοι που το δικό τους όνειρο ισούται με το απατηλό. Σήμερα το όνειρο έχει κόστος και η λέξη κόστος έχει γίνει πιο εμπορική και από το σουξέ της εποχής. Εδώ μέσα δεν κάνουμε πι αρ.
Είτε χτυπήσω κλίση σε όλα τα πρόσωπα είτε καρφωθώ σε αυτό που με κοιτά, βλέπω το ίδιο και το αυτό. Όχι ένα αλλά πολλά. Κι όλα τους τρελά. Σκέτα. Χωρίς ρίμα αυτή τη φορά.
